 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
1901
թվականին ծագումով ճապոնացի ամերիկացի քիմիկոս Սատորի Կատոն հայտնագործեց
լուծվող սուրճը, որին պարզապես պետք է ջուր ավելացնել: 1906 թվականին
անգլիացի քիմիկոս Ջորջ Քոնսթանթ Վաշինգտոնը ստեղծեց լուծվող սուրճի
արտադրության հոսքագիծը: Վաշինգտոնը ապրում էր Գվատեմալայում
և դիտելով թե
ինչպես է սուրճը չորանում իր ջրամանում
և փորձարկումներից հետո ստեղծեց
«Ռեդ-ի-քոֆի» ապրանքանիշով լուծվող սուրճը, որը սկսեց վաճառվել 1909 թվականից: 1938
թվականին ստեղծվեց Նեսկաֆեն կամ սառը չորացման տեխնոլոգիայով ստացված
լուծվող սուրճը: